Wat vind ik daar nou van … van al die recensies?

Iets meer dan een maand geleden ging een nieuwe wereld voor me open. De wereld van online boekenhoekjes, boekenwurmen en recensies die je als debuterend auteur bij elkaar moet sprokkelen.

Eigenlijk verwachtte ik gewoon een paar, los uit de hand geschudde woorden die dan de naam “recensie” zouden krijgen. In werkelijkheid is niets minder waar: ik zie trefzekere analyses, waardevolle aanbevelingen en terechte kritische noten. En wat word ik verwend met de rijkelijk toegegooide 4 en 5 sterren (op een enkele driesterrer na). Maar evengoed met stukjes mooi proza die de recensenten zorgvuldig neerpennen. Hier is over nagedacht, Uitgebroed wordt écht gelezen, herlezen en soms nog eens een derde maal onder de loep genomen. Heerlijk toch?

Een korte bloemlezing uit de mooiste en de leukste quotes.

Mieke Wijnants noemt het “Een knap uitgebroed debuut” en serveert het boek in stukjes om dan te besluiten:De verschillende verhaallijnen houden je als lezer bij de les. Stukje bij beetje kom je tot de ontdekking, dat alle personages met elkaar te maken hebben. Vanaf hier neemt de spanning toe…”

Mieke, jij contacteerde me als eerste en gaf me met engelengeduld de nodige uitleg. Jij geeft in je recensie aan dat ik eerder de kant van de psychologische thriller uitmoet, dat daar mijn kracht ligt.

Koen Chevalier en Guy Doms, ik moet eerlijk toegeven dat het met lood in de schoenen was dat ik jullie een exemplaar van Uitgebroed opstuurde. Ik had ondertussen immers jullie online reputatie opgesnoven: die bleek streng maar rechtvaardig. Wat een grote opluchting was het toen ik las dat het boek bij jullie in de smaak viel!

Guy Doms: Pat Craenbroek heeft met Uitgebroed een eerste lekker eitje gelegd  (over een kanjer van een woordspeling gesproken!);Wij hopen dat er nog heel wat van dergelijke heerlijkheden gaan volgen. En nog: …De auteur ontleedt niet alleen het menselijke lichaam, ook de ziel wordt miniutieus onderzocht…”

Koen Chevalier, bedankt voor de nuttige tips en de gouden raad die me nog goed van pas zal komen. Ik onthoud van jou:“Adembenemende trip naar de duistere krochten van de menselijke ziel. Een gewaagde zet van een debuterend auteur, maar wel eentje die werkt.” Ja, je hebt gelijk, het was best een gewaagd iets, dat verspringen in de tijd en van persepctief, waar ik nog geen moment spijt van heb gehad. En die ene zin, die jij nét iets anders leest, daar wordt een mouw aangepast, beloofd!

Sandra Poortman, ik ben fan van de zin: “In korte hoofdstukken worden lijntjes uitgegooid die je weer bijna vergeet, tot het moment dat Craenbroek besluit er een visje in te laten happen.”

Marijo Bakker, jij bent zo ongelofelijk en hartverwarmend enthoesiast, wat doet dat een auteur goed! In de korte chat die we hadden, heb ik een warm en mooi mens leren kennen. Jouw boek “Moeder is boos” ligt nu alvast bovenaan mijn NTL stapel.

Een stukje uit jouw recensie: Verschillende verhalenlijnen gaan door elkaar lopen. De ene nog spannender dan de andere.Op het moment dat je denkt hoe komen deze lijnen nog bij elkaar begint het verhaal zich langzaam te ontrafelen. Ik had deze wending niet aan zien komen.”

Elsa Bakker: “Laag voor laag richting waarheid”… Een mooie analyse van wat ik als auteur wou doen overkomen vind ik in jouw recensie terug: “De keiharde keuzes die de karakters maken, moeten maken om te overleven of juist niet, om wraak te nemen of om de situatie aan te kunnen waarin zij zich bevinden…”

Ann Janssens(de Cover Madam:“Het is best wel serieus op je tanden bijten, maar naar het einde toe sta je zo versteld zodat het is alsof je vanuit een toeristentreintje plots in een TGV terecht komt”) en Veronique Janssens, jullie kwamen allebei kort na elkaar met rake opmerkingen. Ik vond jullie resencies eerst verwarrend, wist niet wat ik er mee aan moest. Heb ze gelezen, herlezen, bestudeerd. Tot ik besefte dan ze me wel iets heel belangrijks leerden, dat er verschillende groepen lezers zijn en dat ik mijn eigen specifieke lezerspubliek heb waar ik me op moet richten.

Of zoals Anne-Marie Dewachter het een dag later zeer treffend verwoordde: “Hou je van bloed op elke bladzijde, harde actie? Dan is dit niet je ding. Ben je de moderne versie van Miss Marple? Dan wel.”

Veronique Janssens, je leerde me omgaan met een minder goed recensie, en, heel eerlijk, ik vond het niet fijn. Ik zou wel gek zijn, niet? Maar wel een waardevolle les. Ann Janssens, je opsomming van kleine details die nét iets beter kunnen, neem ik zeker mee naar de volgende druk. Een andere An, die van het boekenvirus bedacht dan weer: Uitgebroed is een thriller die je doet huiveren. Dit omdat je beseft dat dit ook in het echt kan gebeuren.” 

Shirley Pelikaan, bedankt om Uitgebroed op estafette reis te sturen in Nederland en Vlaanderen. En jouw voornemen om een debuterende self-pubber een duwtje in de rug te geven.

Mireille Muls (“Een spannend verhaal waarbij je op het puntje van je stoel gaat zitten en het boek moeilijk kan wegleggen”) en Els Meuleman (“Een spannend, meeslepend verhaal met als extraatje regelmatig een grappige noot”) jullie mochten de spits afbijten en als eerste jullie ei leggen.

Ik sluit deze bloemlezing af met een quote die gisteren (na de beruchte match!) binnenliep van Silvia Van Elzelingen: “Morbide zaken worden luchtig verteld…Een aangrijpend boek dat je in één ruk uitleest. Nét iets anders geschreven dan de doorsnee thriller en dat maakt het boek zo interessant.”

Wat vind ik daar nou van, van al die recensies? Om te beginnen geven ze houvast, bevestiging dat mijn debuut er best wel mag wezen, ondanks het ontbreken van enige journalistieke of andere schrijverservaring.  Dat er lezers zijn die graag rechttoe-rechtaan lezen, voor wie het eerste deel van Uitgebroed wellicht wat traag op gang komt. Hoewel ik nét dat deel het liefst geschreven heb. Maar die zich dan wel voluit laten meeslepen door de laatste stukken. Andere lezers vinden het net heel fijn om al de personnages uitgediept te zien en wat te moeten wachten op de verdere ontplooiiging van de echte plot.

En ik, ik heb het geschreven zoals ik het voelde, wat ik zelf het meest prettig vond. Ga ik mijn schrijfstijl aanpassen? Waarschijnlijk niet. Ga ik al de tips, de aandacht voor de details, de opmerkingen, meenemen? Uiteraard, ik zou gek zijn om dat niet te doen… Voor zover het kan in de volgende druk en zonder meer in een volgend werk.

Ik heb geleerd dat lezen en schrijven heel individueel bepaald worden, ik kreeg af en toe de opmerking dat er grappige stukjes in staan, iemand anders vond dat eerder zwarte humor en weer een ander gaf toe in het eerste deel een traantje weggepinkt te hebben.

Zo zie je maar.

In elk geval, een ander nieuw verhaal, het komt eraan.

Maar eerst nog even broeden.

 

Resultaat van al de recensies en beoordelingen tot nu:

Bol.com: 4,7/5

Hebban.nl: 4,333/5

Hebban tiplijst: 9deplaats

 

De links naar de recensies:

 

Sandra Poortman (Nl)

Mieke Wijnants (Nl)

An Boekenvirus (Be)

Silvia Van Elzelingen (Nl)

Koen Chevalier (Be)

Guy Doms (Be)

Els Meuleman (Be)

Mireille Muls (Be)

Veronique Janssen (Nl)

Ann Carol Janssens (Be)

Marijo Bakker:

Elsa Bakker:

 

NOG VERWACHT:

Annette Overvoorde (Nl)

Ingrid Poisson (Be)

  • Boeklovers – voor iedereen die verslaafd in aan lezen
  • Recensies bij boeklovers en diverse fb groepen

Cees Van Rhienen (Nl)

  • WatCeesLeest
  • Recensies bij lees.bol.com, Goodreads en thrillerzone.nl, ook op andere fb groepen

Truusje Truffel (Nl)

Mieke Schepens (Nl)

Saphira Keurhorst (Nl)